Eğer kendi işinizi takip etmekle; kendi işinizi yürütmekle uğraşıyorsanız inanın gerginlik (stress) seviyeniz midenize bıçak saplanıyor hissini yaşatacak yoğunlukta olabilir.

Düşünce, bu gerginliğin nedenlerinin en başında "zaman" ve zamanın bir türlü hiçbir şeye yetmemesi geliyor.

Şunu fark ettim; kendi işimi başlatalı beri (tamam ilk birkaç hafta hariç) o kadar da gerginlik hissetmiyorum. Bu belki biraz kendi kendimi organize etmemle ilgili. Fakat organizasyondan daha da önemlisi, kendimi duygusal olarak motive etmemle (tabiri caizse kendi kendimi gaza getirmemle) ilgili bir şey.

İnanmayacaksınız ama çoğu zaman yaptığım işten büyük bir haz alıyorum. Belki de gerginliğe (strese yani) karşı bir bağışıklık sistemi geliştirdim: Mutlu olunca ve bir şekilde kendi içsel durumunuzu kontrol altında tutunca gerçekten strese karşı bağışıklık kazandığınızı fark ediyorsunuz.

Ne demişti uzun saçlı:

"gördüğün şey görmek istediğundur."

Belki de ben görmek istediğim şeyi, yaşamak istediğim hayatı yaşıyorum. Ve ondan dolayı gerginliğe karşı bağışıklığım var.

Ne düşünüyorsanız "O"sunuzdur

Çok değer verdiğim bir arkadaşım var (ortaokuldan beri arkadaşlığımız sürer). Ne zaman yanında olsam, hayatının ne kadar kötü olduğundan; ülkenin en iyi üniversitelerinden birinden mezun olduğu halde halen adam gibi iş bulamadığından (ki yurt dışında çalışıyor ve aylık kazancı da pek küçümsenecek gibi değil), neden adam gibi bir kız arkadaş bulamadığından... tepesindeki bulutlardan bahseder durur.

Sizce bu insan stresi yenebilir mi. Ya da farklı bir açıdan bakalım: Bu kişi için herşeyin günlük güneşlik olduğu bir dünya var mıdır?

İnsan zihni o kadar güçlü bir araçtır ki insan düşünce yapısını değiştirir değiştirmez bu düşünce yapısı yaşayışına, hareketlerine, ilişkilerine, hayata bakışına yansır.

Nereye varmak istediğimi anlıyor musunuz? Ne düşünüyorsanız o'sunuzdur.

Bazı arkadaşlarım "Keşke senin kadar 'gamsız' olabilseydim" derler.
Tabii ki gamsız değilim. Ben de, her insan gibi, üzülüyor, geriliyor, sinirleniyor, bazen küplere biniyorum. Önemli olan gamsız olmak değil, içinde bulunduğunuz duygusal durumu (emotional state) şekillendirebilmeniz.

Gerginliğin önüne mi geçmek istiyorsunuz? Kendinizle konuşun, kendinizi dinleyin, kendinizi tanıyın. Korkmayın, kimse size "deli" demez.

Zaman bir yanılsama mı?

Einstein'ın zamanın bir yanılsama olduğuna dair verdiği ünlü örneği hatırlamayanınız yoktur:

"Sevdiğiniz insanın yanında iki saat iki saniye gibi geçer. Sıcak bir soba borusunu tutuyorsanız iki saniye iki saat gibi gelir."

Eğer zaman gerçekten yanılsama ise varolan gelmiş geçmiş en güçlü yanılsamadır. Bu yanılsamayı lehinize kullanın.

Rahatlayın...

Bir şey rica edeceğim sizden. İki ayrı kağıt alın (boş, temiz, beyaz).

Birincisin ortasına "gerginlik" (stress) yazın, ve bu kelimenin etrafına "gerginlik" düşüncesinin çağrıştırdığı bütün kelime ve kavramları çember şeklinde ekleyin (kısacası bir zihin haritası yapın.

Daha gerginlik kağıdını ters çevirip masanın üzerine koyun. Diğer kağıdı elinize alın ve tam ortasına "gevşemek" yazın. Ve aynı işlemleri "gevşemek" kelimesi için de tekrarlayın.

...

Gergin bir ortamda, gerginliği yok etmenin tek ve etkin yolu nedir? Rahatlamak.
Eğer öyle olmasaydı "gerginlik" ve "rahatlamak, gevşemek" kavramları birbirine tamamen zıt kutuplarda çağrışımlar üretmenize neden olmazdı.

Hayatınıza ve duygularınıza yön verin. Yoksa zaten birbirine girmiş, hızlı, anlamsız, gerici ve sıkıcı hayat akışınız duygularınızı kontrol edecektir.

Yaşadığınız anın keyfine varın (carpé diem).

Gerçekten.

Eğer şu anda iseniz önümüzdeki hafta Cuma günü proje tesliminiz (deadline) aslında yok demektir. Eğer hep şu anda iseniz, yarın da, ertesi gün de, bundan on sene sonrası da en az bu an olduğu kadar anlamlı ve güzeldir.

Şimdi gidip anı yaşamakta acele eden (ve acıkan) ev ahalisi için alışveriş yapacağım :)
... Yarın görüşmek üzere.

 bu yazıyı sevdin mi?  hemen una ekle!